De levende hoop De levende hoop
“Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus: in zijn grote barmhartigheid heeft hij ons opnieuw geboren doen worden door de opstanding van Jezus Christus uit de dood, waardoor wij leven in hoop.”
1 Petrus: 1:3

Een brief van Petrus, een apostel van Jezus Christus aan de uitverkorenen die als vreemdelingen verspreid in Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bitynië verblijven. De brief is waarschijnlijk geschreven tussen 60 en 70 na Christus. Aan het slot (hoofdstuk 5:12) staat dat de brief geschreven is met hulp van Silvanus, een betrouwbare broeder.
Het derde vers van het eerste hoofdstuk is een ingewikkelde zin vol geladen woorden; geen leerstuk, maar een lofprijzing: “opnieuw geboren, waardoor wij leven in hoop!”
We merken meteen de scherpe tegenstelling met de laatste fase van Jezus’ lijden. De menigte was getuige geweest van het gebeuren op Golgotha en keerde naar de stad terug. Maria Magdalena was wanhopig toen zij Jezus niet meer in het graf vond. Zij klaagde haar wanhoop bij Petrus en Johannes. De Emmaüsgangers stortten hun hart uit bij de “vreemdeling” op hun weg. Alles wanhoop!
Daarna openbaarde de opgestane Heer Zich aan de vrouwen eerst, daarna aan de discipelen in Jeruzalem en Emmaus. Dan is het vooral Petrus, die nog heel wat moet doormaken. Hij krijgt het zwaar te verduren, in de ontmoeting, de confrontatie met onze Here Jezus Christus, maar hij belijdt zijn liefde voor de Here Jezus en wordt door de Heer in zijn discipelschap, zijn herdersambt hersteld. De Heer heeft Petrus door Zijn Heilige Geest gemaakt van een wanhopig mens tot een nieuw mens met een levende hoop.

Hoop is iets van de toekomst. We hebben als gelovigen niets in de hand dan een Woord, een Belofte naar de Toekomst. Wij weten dat de levende Heer ook vandaag door de ruïnes en woestijnen van onze wereld gaat. Niet om onze menselijke bouwsels overeind te helpen of te houden, maar om mensen overal ter wereld bijeen te brengen tot Zijn Heil. De levende Heer geeft aan Zijn getuigen (dus aan ons allen) de opdracht: “Weidt mijn schapen, hoedt mijn lammeren.” Zal het lukken?

In deze maand november maken we de overgang van het ene kerkelijk jaar naar het andere mee: 24 november laatste zondag van het kerkelijk jaar en 1 december Eerste Advent. We vieren iedere week de dag van de opstanding altijd weer als de eerste dag van de rest van ons leven – eeuwig leven: Levende hoop voor nu en de toekomst.

Laat dan mijn hart U toebehoren
En laat mij door de wereld gaan
Met open ogen, open oren
Om al uw tekens te verstaan.
Dan is het aardse leven goed,
Omdat de hemel mij begroet.

Lied 978

Joh. Bakker
 
terug